Psychologia hazardu

Hazard zawsze był nieodłączną częścią życia, zarówno przedstawianego jako luksusowe szaleństwo we wspaniałym świecie odrzutowców, odbywając szybką wycieczkę do kasyna w Monako, jak i przeciwnie - mdłej fascynacji adrenaliną, która wysyła w dół spirali uzależnienia. Temat można zacząć od zwykłego „Ile chcesz postawić?” rzucane tu i tam jako wyzwanie dla znajomego, kibicowanie ulubionej drużynie sportowej po postawienie zakładu u bukmachera, poświęcenie lat nauki liczenia kart i zapamiętywania strategii w nadziei na pokonanie kasyna. Jest w tym coś, co natura hazardu, rzuca nam stale pod nogi. Ale co to właściwie jest? A co ważniejsze - jak to kontrolować, aby nie wychodzić z kasyna z przekroczoną kartą kredytową? Oto motywatory stojące za mentalnością hazardu, jak wyjaśniają psychologowie.

Hazard stwarza iluzję kontroli

Hazard stwarza iluzję kontroliNasze mózgi są predysponowane do nadmiernej pewności siebie - na przykład iluzja wiedzy, która może pozostawić nas z fałszywym poczuciem bezpieczeństwa w podejmowanych codziennie decyzjach. Niestety nasz mózg po prostu odmawia przyznania, że ​​nie wiemy czegoś oczywistego lub jest niezdolny do precyzyjnego, wykształconego przypuszczenia.

Ta pewność jest wzmocniona iluzją kontroli, którą dają nam gry hazardowe, lub wiarą, że możemy użyć umiejętności, aby wpłynąć na wynik, który jest ściśle określony przez przypadek. Może to oznaczać albo większe ryzyko, grając w kasynie z wysokimi stawkami, albo nagłe uczucie szczęścia, które prowokuje pojedynczy niezwykle wysoki zakład. Tak czy inaczej, ludzie mają skłonność do częstszego uprawiania hazardu, jeśli uważają, że mogą przejąć kontrolę nad wynikiem gry. Psychologowie wskazują na dwa główne czynniki przyczyniające się do złudzenia kontroli przez hazardzistę: bliskie przegrane i osobisty wybór.

Bliskie Porażki

Bliskie porażki pojawiają się w wielu formach hazardu i można je ogólnie opisać jako bardzo bliskie wygranej, ale nie wygrywające - na przykład brak jednej liczby do wygranej na loterii, uzyskanie liczby, która jest zbliżona do tego, na co postawiłeś przy zakładzie ruletki lub konia, którego postawisz i ten zajmie drugie miejsce. Średnia częstotliwość takich przypadków dodaje graczom odwagi do kontynuowania gry z nadzieją, że zwycięstwo jest bliskie, i fałszywego poczucia, że ​​doskonalą swoje umiejętności dzięki tym „prawie wygranym”.

Wybór osobisty

Iluzję kontroli determinuje również idea osobistego wyboru. W sytuacjach, w których gracz ma możliwość odegrania aktywnej roli w zaaranżowaniu hazardu - na przykład wybierając liczby na kuponie loterii, rzucając kostką na stole do gry w kości lub obracając kulką na kole ruletki zamiast krupiera - posiadanie możliwości wyboru stwarza iluzję, że hazardzista w pewnym sensie wykorzystuje umiejętność kontrolowania wyniku gry, która w rzeczywistości jest całkowicie losowa. Udowodniono, że zarówno bliskie chybienia, jak i osobisty wybór prowadzą do przedłużającego się hazardu i wzrostu wielkości zakładów dokonywanych przez graczy. Oczywiście jest to dobrze znane w branży hazardowej i często jest wykorzystywane na ich korzyść.

Obstawianie i wygrywanie daje nam naturalny haj

Obstawianie i wygrywanie daje nam naturalny hajHazard wydaje się być bardzo sprzeczną czynnością - po co ktoś miałby uprawiać hazard, skoro wiemy, że „kasyno zawsze wygrywa” i że istnieje większe prawdopodobieństwo, że przegramy, niż wygramy? Ponieważ podejmowanie ryzyka jest ekscytujące. To proste. Ponadto istnieje kusząca obietnica, że ​​jeśli wygramy, wygramy dużo - zdobywając coś za nic. Naukowcy odkryli wzór aktywności mózgu, kiedy ludzie wygrywają pieniądze. Prążkowie - obszar w pobliżu środka mózgu - jest główną częścią procesu nagradzania, a także bierze udział w przetwarzaniu naturalnych substancji wzmacniających, takich jak żywność i bodźce seksualne, a nawet nadużywane substancje, takie jak kokaina i inne narkotyki.

Według badań neuronauki, uzależnienie od hazardu i narkomania ma wiele wspólnych procesów neuronalnych. Oczywiście wygrana natychmiast stworzy naturalny haj, ale nagromadzenie go może być równie potężnym i ekscytującym stymulatorem dla niektórych ludzi. Poczucie odczuwane podczas oczekiwania na końcowy wynik gry, liczby na loterii lub następną wylosowaną kartę - tworzy przypływ adrenaliny, którego wielu ludzi szuka w rozrywce.

Błąd hazardzisty

Innym błędem myślenia stojącym za motywacją do hazardu, który prowadzi ludzi do fałszywych oczekiwań co do przewidywania lub wpływania na wynik gry opartej na szansach, jest błąd hazardzisty. W takim przypadku gracze przypisują większe szanse na korzystny wynik na podstawie poprzednich wyników. Zasadniczo na tym właśnie opierają się strategie progresji w ruletce - przekonanie, że jeśli będziesz obstawiać i zwiększać stawkę, powiedzmy - na czerwono, w końcu wygrasz. Ostatecznie prowadzi to do maksymalizacji twoich zakładów na czerwone bez żadnej gwarancji, że okaże się to wygraną. Nawet po 100 czarnych spinach szanse na ponowne uzyskanie czarnych wynoszą 50/50.

Błąd hazardzisty jest częścią psychologii hazardu. Najczęstsze złudzenia są takie, że zmiana wielkości zakładów (lub progresji) pomaga wygrać, a ewentualna wygrana pomaga odejść z zyskiem. W rzeczywistości poprzednie obroty nie wpływają w żaden sposób na przyszłe obroty i nie można używać długoterminowego salda jako strategii zabezpieczającej przed awarią. Jeśli nadal będziesz zwiększać swoje zakłady, ostatecznie osiągniesz maksymalny zakład, więc wypłata ewentualnej wygranej nie wystarczy na pokrycie poprzednich przegranych. Przekonanie o „wygraniu” lub poczucie, że po kolejnych przegranych grozi zaległa wygrana, jest błędem hazardzisty.

Niechęć do porażki

Nikt nie zaczyna hazardu z myślą o przegranej. Przegrana jest - delikatnie mówiąc - nieprzyjemna. Badania wykazały, że osoby, które stawiają kolejny zakład natychmiast po przegranej, są w rzeczywistości bardziej zirytowane frustracją związaną z przegraną niż dreszczem emocji związanych z możliwą wygraną. Inne badania wskazują, że kobiety bardziej martwią się przegrywaniem, więc wolą bardziej prywatne gry, w których nie będzie to tak oczywiste, jak automaty. Z drugiej strony mężczyźni wolą gry, w których uważają, że mogą wykorzystać więcej umiejętności i nie polegać tak bardzo na przypadku. Na przykład wybierają gry powszechnie uważane za oparte na umiejętnościach, takie jak poker (chociaż przypadek również odgrywa w tym ogromną rolę), w których procesy poznawcze, takie jak iluzja kontroli, sprawiają, że czują, że mogą złamać schemat lub obmyślić strategię szanse na ich korzyść. Pogoń za stratą jest częścią kompulsywnego hazardu. Podejście mężczyzn do przegranych jest również inne - nawet jeśli stracą setki funtów grając w pokera, ich asertywny charakter skupi uwagę na fakcie, że mogą sobie pozwolić na utratę tej ilości pieniędzy, ukrywając zakłopotanie straty. W dłuższej perspektywie ludzie, którzy ponoszą ogromne straty, nadal grają nie tyle o podekscytowanie związane z potencjalną wygraną, ale raczej o próbę pokrycia poprzednich strat. Jedyną rzeczą, która wymyka się ich mglistej ocenie, jest to, jak mało prawdopodobne jest osiągnięcie zwycięstwa w takiej strategii. Tendencja ta nazywana jest „pogoń za stratą” i jest jedną z kluczowych cech kompulsywnego hazardu.

Społeczny aspekt hazardu

Jak wygląda społeczny aspekt hazarduWiele dzieci i młodych dorosłych jest narażonych na hazard w domu. Ludzie, którzy zostali włączeni do gier karcianych, w które ich rodzice grali ze znajomymi, później również będą organizować noce w kasynie dla swoich przyjaciół, jako sposób na budowanie więzi poprzez wspólne przeżycia rozrywkowe, które zazwyczaj pomagają zbliżyć ludzi. Poszukiwanie socjalizacji często prowadzi ludzi do tradycyjnych kasyn lub przy stołach z prawdziwymi krupierami online w celu interakcji w czasie rzeczywistym, nawet jeśli są sami w domu.Środowisko hazardowe to także sposób na ucieczkę od codzienności. Autoamt zręcznościowy, tętniąca życiem sala bingo czy efektowne kasyno (czy to online) budzą w ludziach nowe emocje, ponieważ są narażeni na nowe bodźce i potrafią wchodzić w interakcje z nowymi ludźmi.

Wskakując do wozu

Hazard pozwala nam nawiązywać kontakty towarzyskie i dopasowywać się. Zakres czynników motywujących do hazardu jest niezwykle szeroki. Podczas gdy niektórzy ludzie szukają adrenaliny związanej z ryzykiem hazardu, inni dążą do korzyści finansowych, nawet podejmując hazard zawodowo. Są też tacy, którzy decydują się na hazard po prostu po to, aby dopasować się do określonej grupy, z którą chcieliby być związani. Jest to widoczne w zwiększonej sprzedaży losów, gdy kumulacje loterii osiągają rekordowy poziom - nawet ludzie, którzy nigdy nie grali, nie chcą zostać wykluczeni, więc wychodzą i kupują bilety, dołączając do całego szaleństwa.

Powabny świat gier hazardowych z najwyższej półki

Innym aspektem tego, co może zwabić ludzi do hazardu (bardzo dobrze rozumianym przez marketerów) jest efektowny wizerunek postulowany przez media i popkulturę. Formuła hazardu zazwyczaj przedstawia go jako przepełnioną szampanem ekstrawagancję bogatych ludzi w wytwornym otoczeniu, z naciskiem na stosy gotówki leżące na stołach. Wydaje się, że to coś, czego każdy chciałby być częścią, prawda? Albo spójrzmy na wyścigi konne - kojarzy się to z eleganckimi ludźmi ubranymi w stylowe ubrania, popijającymi szampana, gdy dyskutują o programie w swoim napiętym kalendarzu towarzyskim, a to daje poczucie wysokiej klasy społecznej pozycji, którą niektórzy ludzie mogą ścigać.

Top 5 Kasyno Online